LEZEN: Mark. 5:21-24,35-43
Wees niet bevreesd, geloof alleen. – Mark. 5:36
Zodra Jezus is teruggevaren, wacht er al weer een grote menigte op hem. Onder hen is Jaïrus, een hoofd van de synagoge. Hij werpt zich aan Jezus’ voeten en smeekt Hem om met hem mee te gaan. Zijn dochtertje ligt op sterven, maar als Jezus meekomt en Zijn handen op haar legt, zal ze leven. Jezus gaat direct met hem mee. Wel wordt Hij in het gedrang opgehouden door een vrouw die Zijn bovenkleed aanraakt. Zij lijdt aan bloedvloeiingen en wil alleen door aanraking van Jezus genezen worden. Jezus ziet haar geloof en geneest haar.
Maar dan komt er bericht dat het dochtertje is overleden. Heeft het dan nog zin om er heen te gaan? Maar Jezus gaat. Hij is machtig om ook de dood te overwinnen. Toch wil Hij ook leren waar het op aankomt bij de mensen. Dat ze in Hem moeten geloven als hun Zaligmaker. Eerst heeft Hij dit de vrouw met de vloeiingen na haar aanraking laten weten: “Dochter, uw geloof heeft u behouden” (vs. 34). Nu spoort Hij Jaïrus aan om geloof in Hem te blijven houden, waarbij hij het van Hem blijft verwachten, zelfs bij dit bericht. De gedachte zou kunnen zijn: ligt hier niet een grens aan Zijn macht? Maar Jezus zegt: “Wees niet bevreesd, geloof alleen”.
Jezus wil niet veel mensen om zich heen als Hij het huis binnengaat. Hij wil niet alleen worden gezien als wonderdoener of tovenaar. Naast de ouders mogen alleen de drie discipelen mee, die ook op de berg van de verheerlijking en in Gethsemané bij Hem zouden zijn. In huis spreekt Hij de mensen toe die daar luid staan te huilen: waarom doet u zo? Het kind is niet gestorven, maar slaapt. Met maar twee woorden doet Jezus haar opstaan: Meisje, sta op. Dan loopt ze weer. Jezus zegt wat ze nu nodig heeft: geef haar te eten.
Dit is een echt Godswonder! De mensen staan versteld, maar mogen het niet rondvertellen.
Wat is de juiste betekenis van Jezus’ wonderen?
Zingen: Ps. 40:4