LEZEN: Joz. 10:1-15 … De zon stond stil en de maan bleef staan … Er is geen dag geweest als deze … De HEERE immers streed voor Israël …
De Gibeonieten zijn wel in leven gebleven, maar werden als houthakkers en waterputters knechten van Israël en zo aan God onderworpen.
Het verbond van het grote Gibeon met het gevreesde Israël beangstigt koning Adonizedek van Jeruzalem. Hij besluit met andere bondgenoten Gibeon te verslaan. Het lijkt een onverslaanbare alliantie.
De mannen van Gibeon komen om hulp smeken bij Jozua. Nu raadpleegt Jozua God wel. God verzekert Jozua van de overwinning op de geallieerde vijanden. Weer hoort Jozua het woord van God: wees niet bevreesd! Niemand zal tegen Israël kunnen standhouden, ook deze sterke legers niet.
Gods hulp blijkt overrompelend. Als de vijand vlucht werpt de HEERE grote hagelstenen (vgl. Ex. 9:13v, Openb. 8:7; 11:9; 16:21). Deze maken meer slachtoffers dan het zwaard van Israël. Jozua ziet hoe de HEERE Zelf voor Zijn volk strijdt. God laat de Zijnen nooit in de steek. Ze hoeven voor geen enkele tegenstander beangst te zijn, als ze maar op Hem vertrouwen.
En dat vertrouwen toont Jozua. Hij wil als uitvoering van Gods bevel alle voortvluchtige vijanden neerslaan. Dat zal alleen bij daglicht kunnen. Daarom bidt hij in het bijzijn van Israël tot God of Hij de zon en de maan wil laten stilstaan om het strijdgebied te verlichten..
Deze dag wordt zo bijzonder, dat God in vers 14 laat optekenen , dat er nooit eerder zo’n dag was of later zal zijn. Het grote wonder is hier Gods verhoring van het gebed van Jozua. Deze gebedsverhoring rust op het geloof in de belofte dat de HEERE voor Israël strijdt.
God werkt met kosmische krachten in het belang van Zijn Koninkrijk en Zijn volk. Hij laat dat hier zien, maar ook op andere plaatsen in de Bijbel: Joël 2:28-32; Hand. 2:20; 2 Petr. 3:12, Openb. 6:12,13; 8:12.
Wat hier staat vraagt van ons hetzelfde geloof als Jozua toont als hij zijn gebed opzendt voor de oren en ogen van Israël. Wie dit niet gelooft, gelooft niet in de almacht van God.
Mogen wij van God het “onmogelijke” vragen?
Zingen: Ps. 18:11,14