LEZEN: Matt. 7:15-23
… En de wereld gaat voorbij met haar begeerte; maar wie de wil van God doet, blijft tot in eeuwigheid. – 1 Joh. 2:16,17
Johannes spreekt zijn woorden tot het hart van jongeren en ouderen in de gemeente. Hij roept hen op tot een lévend geloof om de juiste keuzen in hun leven te maken. Dat zal zichtbaar moeten worden in hun handelen. Johannes wijst op de keuzen van je hart: naar wie en wat gaat je hart uit? De grond voor die keuzen is toch de verkiezende liefde van God? God de Vader heeft alles geschapen, alle dingen en alle schepselen in de wereld. De liefde tot de Vader maakt dat je alles voor Hem wil gebruiken.
Dat is anders als je de begeerte van je zondige vlees volgt. Dan kies je voor de wereld zonder God en dus tegen God. Je bent dan niet uit God, maar uit de wereld (vs. 16). De consequentie daarvan staat in vers 17: Gods toorn komt daarover: de wereld met haar begeerte gaat voorbij. Dat wordt duidelijk in het eindgericht (Openb. 17-20).
Johannes wijst daartegenover de goede weg van God: “maar wie de wil van God doet”. God liefhebben is Hem gehoorzamen en volgen. Daarvan spreekt vers 17b, dat begint met “maar”. Die weg krijgt een rijke beloning, een heerlijke toekomst. Allen die hun leven richten op de Heere en Zijn dienst, vanuit de vergeving van de zonde, wordt hier aangezegd, dat ze mogen blijven leven tot in eeuwigheid!
Het is de daad van een lévend geloof, tegenover een dóód geloof. In enkele zinnen wordt hier de antithese en de daaraan verbonden geloofsstrijd beschreven, die er sinds de zondeval is.
De wil van God doen, is dat genade of toch eigen werk? Geen eigen werk, maar vrucht van de Geest. Wel geeft God ons daarin verantwoordelijkheid. Gods liefde in ons werkt dit uit. Dan is er wel verschil tussen zeggen en doen. Niet zij die zeggen “Heere, Heere”, maar die doen de wil van God de Vader die in de hemelen is, zullen het Koninkrijk van God mogen binnengaan (Matt. 7:21).
Hoe voorkom je sleur bij het gehoorzamen van God?
Zingen: Ps. 73:7