LEZEN: 1 Sam. 2:11-26
Daarom spreekt de HEERE, de God van Israël: Ik had duidelijk gezegd: Uw huis en uw familie zullen voor eeuwig voor Mijn aangezicht wandelen. Maar nu spreekt de HEERE: Er is bij Mij geen sprake van, want wie Mij eren, zal Ik eren, maar wie Mij verachten, zullen zelf veracht worden. – 1 Sam. 2:30
De zonen van de hogepriester Eli zijn priesters, maar hun priesterdienst is ten hemel schreiend. Het zijn verdorven mannen, die de HEERE niet kennen (vs.12), en geen rekening met Hem houden. Ook het volk doen ze onrecht. Ze stelen van wat God toebehoort, het beste van het offer, en dat nog wel in Gods heiligdom. Zo onteren ze God openlijk voor de ogen van de mensen. Het volk kan niet meer op gepaste wijze met de HEERE omgaan. Godsdienst wordt gezien als iets winstgevends (1 Tim. 3:3).
Daarnaast hebben ze verwerpelijke praktijken op het gebied van seks met vrouwen uit Israël, die dienen bij de ingang van het huis van God. Zo ver is de kerk verwereldlijkt. Een aanfluiting voor de heidenen.
Pas wanneer het hele het volk er schande van spreekt, waarschuwt Eli zijn zonen, maar hij neemt geen tuchtmaatregelen. Dit tekent de deformatie waar vooral Eli schuldig aan is.
Hij wordt hierop aangesproken door een man in dienst van God (vs.27v). Deze wijst Eli op zijn schuldig falen. Eli heeft de bevoorrechte positie van het priesterschap misbruikt en daarmee Gods belofte verspeeld dat Zijn huis altijd Hem zal dienen. Want zo zegt de HEERE: “Wie Mij eren, zal Ik eren, maar wie Mij verachten, zullen zelf veracht worden.”
Een ernstig uitspraak van God die vandaag de dag nog steeds geldt bij trouweloosheid in de kerk. Het betekent vooral een verpletterend oordeel voor Eli: God trekt Zijn goedgunstigheid in voor hem en zijn zonen, zelfs voor heel zijn nageslacht. Zij mogen niet langer dienen voor Gods aangezicht, zullen niet oud worden en zullen materieel tekortkomen, bedelend om brood.
Zijn er voorbeelden van trouweloze ambtsdragers?
Zingen: Ps. 5:3,4