LEZEN: Gen. 22:1-12: … Neem toch uw zoon, uw enige, die u liefhebt, Izak, ga naar het land Moria, en offer hem daar als brandoffer …
Na de blijken van Gods trouw en goedgunstigheid wordt Abrahams geloof op diepingrijpende manier op de proef gesteld. Buiten de beproevingen die de Heere Jezus onderging, kennen we haast geen zwaardere dan deze beproeving van Abraham. Hij moet zijn zoon slachten, die hij op zeer hoge leeftijd op bijzondere wijze had ontvangen. Hij is toch de zoon van de belofte, waar Sara en hij zo lang naar uitgezien hadden en door wie de Heere Zijn beloften zou gaan vervullen van een bijzonder groot verbondsvolk?
Deze zoon is gekomen en inmiddels opgegroeid tot een flinke jongen. Moet hij deze eigenhandig op gruwelijke wijze het leven ontnemen en aan God offeren? Abraham moet kiezen: God trouw blijven en gehoorzamen of zijn geliefde zoon Izak in leven laten.
Hij hoort Gods opdracht en gaat gehoorzaam de weg richting de bergen. Hij kent Gods stem en vertrouwt Hem. God heeft recht op ons leven (Ex. 34:20) en weet wat het beste voor ons is (Rom. 8:28).
Abraham neemt naast zijn zoon en brandhout ook twee van zijn knechten mee. Op de tocht van drie dagen blijft hij in zijn trouw volharden. Hij overweegt daarbij dat de HEERE bij machte is om Izak zelfs uit de doden op te wekken (Hebr. 11:8).
We lezen niets over gevoelens van Abraham. Die staan hier niet op de voorgrond, ook al zijn ze er uiteraard. Nauwkeurig wordt beschreven wat Abraham doet om aan Gods opdracht te voldoen. Eerst gaan zij beide samen op weg en wordt alles gereed gemaakt voor het offer.
Als Izak vraagt: Vader, waar is het lam voor het brandoffer, antwoordt Abraham rustig dat God Zichzelf voorzien zal van dat lam. Tenslotte heft hij het mes omhoog om zijn met touwen vastgebonden zoon te slachten.
Maar dan komt vanuit de hemel een stem. Het is de stem van de Engel des HEEREN, de Zoon van God, Die later Zelf als offer wordt geslacht. Die stem zegt: Steek uw hand niet uit, doe hem niets! (wordt vervolgd)
Is er een grens aan gehoorzaamheid aan God?
Zingen: Ps. 62:3, 4