31 JULI 2024 – PNIËL  

LEZEN: Gen. 32:24-32: … Ik zal U niet laten gaan tenzij U mij zegent … Uw naam zal voortaan niet meer Jakob luiden, maar Israël. … En Hij zegende hem daar. En Jakob gaf die plaats de naam Pniël. Want, zei hij, ik heb God gezien van aangezicht tot aangezicht, en mijn leven is gered. …

Volgens Hosea 12:3-5 is het de Engel des Heeren, de Zoon van God, Die met Jakob strijdt. Er vindt een langdurige worsteling plaats van de Man met Jakob. Ook al wint de Man het niet van Jakob, Zijn hand maakt hem toch zomaar kreupel. Jakob beseft dat hij niet met een gewoon mens te maken heeft, maar met God. Hij valt op zijn knieën om Zijn zegen en genade af te smeken.

God laat zich verbidden, maar pas als duidelijk gemaakt wordt hoe anders Jakob zich moet opstellen. Hij krijgt daarvoor een andere naam. Niet langer Jakob, bedrieger, die denkt God en mensen aan te kunnen, maar Israël, strijder met God.

Wat leert deze wonderlijke ontmoeting in Pniël Jakob en ons? Er vindt een bekering plaats tot de HEERE (zie ook Hos. 12:7). De HEERE heeft de listige, op zichzelf vertrouwende en daarom hoogmoedige Jakob niet genadeloos afgestraft, hoewel Hij dit kon doen (heup).

Vanaf zijn jeugd had Jakob geprobeerd alles aan zegen zelf naar zich toe te trekken. Hij streed daarvoor met God en mensen en wachtte de tijd niet af dat de HEERE hem dit zou geven. Maar nu dwingt de HEERE hem zich voor Hem te vernederen en Hem te smeken om Zijn zegen en genade.

Die zegen krijgt Jakob pas bij een radicaal andere instelling: niet langer als tegenstander van de HEERE Hem voor de voeten lopen, maar voortaan in dienst van de HEERE de goede strijd strijden naar de regels van de HEERE (2 Tim. 2:5). Daar komt bij dat hij en wij het dan niet van onze kracht moeten verwachten, maar van Gods genade.

De manke Jakob zal er steeds aan herinnerd worden dat hij alleen van genade kan leven. Ja, dat Gods genade hem genoeg moet zijn, net zoals Paulus moest leven met een doorn in het vlees en zei: als ik zwak ben dan ben ik machtig (2 Kor. 12:9,10).

Moeten wij ook een soort “Pniël” meemaken?

Zingen: Ps. 31:13,14