29 JANUARI 2025 – HOOGMOED

LEZEN: 2 Sam. 24: 1-9: … tel het volk …

De schrijver gaat in het laatste hoofdstuk zo’n 4 tot 5 jaar terug in de tijd. Er is rust in het land gekomen. De hongersnood is voorbij.  Gedraagt David zich nu in alles als theocratisch vorst?

Hij besluit om het volk te tellen, misschien in verband met de aanstaande troonwissel als Salomo koning wordt. Hij wil een veilige toekomst en daarom weten hoe het met de militaire macht staat. Hij geeft Joab bevel om vast te stellen hoeveel strijdbare mannen Israël heeft.

Maar is dat niet een hoogmoedige houding, waarbij David niet rekent met God? God had hem toch steeds de overwinning gegeven ook als de vijand talrijker was? David gedraagt zich nu als een heidense koning die op de kracht van zijn paarden en wagens vertrouwt (Ps.20:8; Ps. 33:16,17) Wat een verschil met de jonge David die Goliath versloeg met alleen een slinger en een steen, maar wel in de Naam van de HEERE van de legermachten (1 Sam. 17:45).

David voert zijn plan ook uit tegen het dringende advies van Joab in, die wel op de HEERE wijst (vs.3). Ze gaan over tot de telling. Die duurt bijna 10 maanden. Uit 1 Kron. 27:24 weten we dat Joab die telling niet helemaal afmaakt. De Levieten telt hij niet, en de laatste stam Benjamin ook niet. De reden is dat Joab het een slecht plan vindt.

Hoe is het mogelijk dat David zich zo hoogmoedig gedraagt? Hij is een gewaarschuwd man, maar zet zijn zin toch door. Zal de HEERE dit ongestraft laten?

Nu is het opmerkelijk dat de HEERE Zelf David opzet d.m.v. de satan (1 Kron.21:1). God stelt David op de proef om wat in hem opkomt Hem voor te leggen of zijn eigen weg te gaan. Maar David laat zich meeslepen door zijn zondige hart.

Tegelijk is dit een aanslag van de satan die erop uit is koning en volk te laten ondergaan en de komst van Christus te verijdelen.

Dat God in Zijn oordeel over het handelen van David geen einde maakt aan zijn koningschap is alleen te danken aan de trouw van God aan Zijn belofte.

Hoe betrekken wij de Heere bij onze plannen?

Zingen: Ps. 147:4