LEZEN: 2 Petr. 1:16-18: Want wij zijn geen kunstig bedachte verzinsels gevolgd, toen wij u de kracht en de komst van onze Heere Jezus Christus bekend maakten, maar wij zijn ooggetuigen geweest van Zijn majesteit. Want Hij heeft van God de Vader eer en heerlijkheid ontvangen, toen een stem als deze van de verheven heerlijkheid tot Hem kwam: Dit is Mijn geliefde in Wie Ik Mijn welbehagen heb. En deze stem hebben wij gehoord, toen deze vanuit de hemel kwam , terwijl wij met Hem op de heilige berg waren.
Petrus spreekt in het meervoud. Hij is één van de drie apostelen die als ooggetuigen aanwezig waren van de majesteit van de Heere Jezus Christus op de berg. Ze zagen daar Zijn heerlijkheid. En ze hoorden als oorgetuigen de goddelijke stem van God de Vader, de verheven Heerlijkheid, die Hem eerde met de woorden: “Dit is Mijn geliefde Zoon, in Wie ik Mijn welbehagen heb” (Matt. 3:17).
Er is geen enkele twijfel mogelijk: Petrus, Johannes en Jakobus hebben dit met hun eigen ogen gezien en met hun eigen oren gehoord. Het is dus een complete leugen om dit als mythe, verzinsel, weg te zetten.
Zo is dat met heel het evangelie: het is geen verzonnen verhaal, het zijn onweerlegbare waargenomen feiten. Petrus: toen wij over de kracht en de komst van Christus spraken was dat geen fabel, maar historisch vaststaande, feitelijke en waarneembare waarheid. Het is van een totaal andere orde dan redeneringen van mensen (1:21; 2:3).
Wat gezien en gehoord is, is ook van een totaal ander niveau: het gaat om goddelijke macht en heerlijkheid. De heerlijkheid van Christus betreft de afstraling van Gods eigen heerlijkheid. Christus is dus alle eer waard.
Ook betreft het de vervulling van alle beloften. Daarom is de boodschap over Zijn krachtige wederkomst (vs. 16) volstrekt waarachtig. Petrus had al eerder, in Hand. 10, gesproken van Christus’ komst als de door God aangestelde Rechter. Later in de brief komt hij terug op dit onderwerp.
Laten we ook wij deze wederkomst voluit serieus nemen!
Waarom zouden mensen twijfelen aan Gods Woord?
Zingen: Ps. 12:4,5