LEZEN: Fil. 2:17,18: Maar al word ik ook als een plengoffer uitgegoten over het offer en de bediening van uw geloof, ik verblijd mij en ik verblijd mij met u allen. En u verblijdt zich ook daarover; verblijd u dan met mij.
Paulus gaat nu hij in vers 16 over de toekomst heeft gesproken over naar zijn eigen sterven. Hij vergelijkt zijn sterven met een offer: een pleng- of dankoffer. Zo ziet hij zijn leven en sterven in dienst van de Heere.
In vers 16 noemde hij al dat zijn leven een zaak was van hardlopen en zware inspanning voor de zaak van Christus. Uiteindelijk zal hij er zijn leven voor moeten geven in de dood. Maar dat weerhoudt hem er niet van om dit nu al in alle rust te aanvaarden.
Voor Paulus zijn er al vaker zulke momenten geweest. In 1 Kor. 15:31 schrijft hij: “Ik sterf elke dag” en in 2 Kor. 4:8-11: Wij worden in alles verdrukt, maar niet in het nauw gebracht; wij zijn in twijfel, maar niet vertwijfeld; wij worden vervolgd, maar niet verlaten; neergeworpen, maar niet te gronde gericht. Wij dragen altijd het sterven van de Heere Jezus in het lichaam mee, opdat ook het leven van Jezus in ons lichaam openbaar wordt.
Want wij die leven, worden voortdurend aan de dood overgegeven om Jezus’ wil, opdat ook het leven van Jezus openbaar wordt in ons sterfelijk vlees. Zo is dan de dood werkzaam in ons, maar het leven in u.
Paulus brengt nu naar voren dat hij door zijn zware apostelwerk dat uiteindelijk zijn dood zal vragen, eraan heeft mogen bijdragen dat de gemeente in geloof de Heere dient met het dankoffer van hun leven. Een offer dat door hen in geloof gebracht wordt en rust op de ontfermingen van God in Christus (Rom. 12:1). Dat offer zal van de gemeente zeker veel zelfverloochening vragen, maar is mogelijk in de kracht van de Geest.
Dat alles maakt Paulus bijzonder dankbaar en blij. Blij met de gemeente van Filippi en al haar leden. Laten zij nu ook met hem verblijd zijn vanwege de onvoorstelbaar rijke zegen van Gods ontferming die via de apostel naar hen is toegekomen.
Herken je bij jezelf zelfverloochening?
Zingen: Ps. 119:42