LEZEN: Ex. 27:1-21: … Zoals Hij het u op de berg getoond heeft, zo moet men het maken … om voortdurend een lamp te laten branden … voor het aangezicht van de HEERE
In de voorhof buiten het heiligdom komt het brandofferaltaar te staan, waarop het vuur altijd moet blijven branden (Lev. 6), zelfs tijdens de reis door de woestijn.
Dit symboliseert de voortdurende dankbaarheid, lofprijzing, eerbied en afhankelijkheid van Gods volk aan de HEERE. Het omvat ook het belijden van zonde en het vragen om vergeving, wat voortdurende verootmoediging en berouw tegenover de HEERE vereist.
Deze zaken worden uitgedrukt door verschillende soorten offers, waaronder brandoffers, spijsoffers en vredeoffers, waarnaast ook delen van zondoffers en schuldoffers op het brandofferaltaar werden gebracht (Lev. 4,5,6).
De Israëlieten moeten zelf gave dieren naar de voorhof brengen, die vervolgens door de priesters en levieten worden toebereid. Het bloed van de dieren wordt aan de voet van het brandoffer uitgegoten, nadat er eerst een deel voor het gordijn in het heilige is gesprenkeld. Daarnaast zijn er graanoffers, die als vuuroffers aan de HEERE worden gewijd.
Deze ceremoniële offerdienst vindt haar vervulling in Christus, Zijn leven in dienst van Zijn Vader en vooral in Zijn volbrachte verzoeningswerk aan het kruis, waar Hij Zijn bloed gaf voor allen die in Hem geloven. In Zijn leven en dood toonde Hij Zichzelf als het Lam van God dat de zonde van de wereld wegneemt.
Hij is ook de bron van vreugde in de Heere en het leven in dankbaarheid en vrede. Als de levende Opgestane Heer leidt Hij ons onder Zijn zegen naar de eeuwige heerlijkheid.
De Israëlieten moeten zorgen voor de toevoer van zuivere olijfolie om de lampen van de gouden kandelaar ‘s nachts te laten branden voor het aangezicht van de HEERE, een beeld van de voortdurende verbondsgemeenschap van Gods volk met Zijn God, die getuigt van het ware leven (vgl. Openb. 1:12,13).
Waarom hebben wij nog kennis nodig van de OT offerdienst?
Zingen: Ps. 50:7