LEZEN: Ex. 34:1-9: … toen daalde de HEERE neer in een wolk, ging daar bij hem staan en riep de Naam van de HEERE uit … HEERE, als ik nu genade in Uw ogen gevonden heb, laat de HEERE dan toch in ons midden meegaan …
De HEERE geeft verdere instructies om Zijn verbond voort te zetten. Mozes moet nieuwe tafelen uit de rots hakken, die de HEERE vervolgens met Zijn vinger zal beschrijven.
De volgende dag moet Mozes alleen de berg beklimmen tot aan de top om de HEERE te ontmoeten; geen enkel mens of dier mag in de buurt van de berg komen.
Mozes gehoorzaamt, en de HEERE verschijnt en gaat hem voorbij. Terwijl Hij voorbijgaat, openbaart de HEERE Wie Hij is. Mozes vraagt om een teken, maar ontvangt veel meer: hij hoort de HEERE Zelf spreken over Zijn heerlijke eigenschappen en deugden.
In wezen hoort Mozes nu met zijn oren over het aangezicht van de HEERE. Hij ziet Zijn aangezicht niet, maar hoort wat het betekent als de HEERE Zijn aangezicht over Zijn volk verheft en hen genade en vrede schenkt (Num. 6:24-26):
HEERE, HEERE (God van het verbond, Die onveranderlijke trouw is), God (de Almachtige), barmhartig en genadig, geduldig en rijk aan goedertierenheid, Die ongerechtigheid, overtreding en zonde vergeeft, maar Die de schuldige zeker niet voor onschuldig houdt (tweede gebod).
Zo is God, zo is Zijn heerlijk aangezicht voor wie Hem vrezen. Tegelijk is Zijn aangezicht verschrikkelijk voor hen die Hem niet vrezen, Hem tegenstaan en hun zonden niet belijden.
Mozes hoort van de heerlijke eigenschappen van de HEERE, maar ook van de noodzaak van vergeving. Hij smeekt de HEERE opnieuw om met Zijn volk mee te gaan en om vergeving voor het hardnekkige volk, waar ook hij deel van uitmaakt.
Hier toont Mozes zich weer type van Christus als voorbidder. Maar alleen Christus Zelf heeft de grond voor vergeving gelegd door Zijn eenmalige offer.
Christus pleit daarop dagelijks aan Gods rechterhand, en Zijn Geest zorgt ervoor dat Hij met ons is, alle dagen tot aan de voleinding van de wereld.
Wie is “de schuldige” in vers 7?
Zingen: Ps. 68:4