Gemeenschap der heiligen is niet alleen een zaak van dezelfde geloofsleer hebben, dezelfde preken horen, dezelfde bijbeluitleg toepassen, dezelfde normen en waarden hebben. Nee, het gaat veel verder. Het betekent ook dat je in Christus deelt in het leven van elkaar. Dat gaat best ver. Misschien schrikt u daarvan. Zou een ander zich bemoeien met mijn leven? Toch wil de Heere het.
Voor de Heere Jezus waren zijn volgelingen Zijn familie. Dát zijn Zijn broers en zusters. Dat ging bij Jezus verder dan de bloedband. Voor Jezus zijn leden van Zijn kerk zelfs Zijn lichaam! Hoe laten wij dat blijken? Paulus maakt dat duidelijk in vers 26: En als één lid lijdt, lijden alle leden mee. Als één lid eer ontvangt, verblijden alle leden zich mee.
Open zijn naar elkaar toe
Het is duidelijk dat dit vraagt om je open te stellen naar elkaar toe. Dat als je het moeilijk hebt, je dit ook laat weten aan de andere leden. Dat je dit niet voor je houdt omdat je wil voorkomen dat een ander er iets van zal vinden. Als één lid lijdt. Je lijdt bijvoorbeeld omdat een geliefde je is ontvallen. Of je lijdt omdat je een diagnose van een ernstige ziekte hebt ontvangen. Deel dat dan niet alleen met je familie en vrienden, ook niet alleen met een enkele door jou uitgezochte broeder of zuster. Maar deel dat dan met alle leden. Allen kunnen dan meeleven, allen kunnen voor je bidden, allen kunnen je troosten. Ieder op zijn of haar wijze.
Wat gaat dat ver! Doen we dat? Kunnen we dat? En als er iets moois en iets bijzonders is waarover je blij bent, deel ook dat met de andere leden van de gemeente. Niet alleen met een goede kennis. Maar met alle leden. Als één lid eer ontvangt, verblijden alle leden zich mee. Alles gaat terug op Christus. We zijn één in Hem. Door Zijn Geest. Als in het lichaam één lidmaat ziek is, voelt het hele lichaam zich ziek. Als er een lichaamsdeel bijzonder wordt verwend, dan voel je je samen beter. Het gemeenteleven hangt dus ook samen met het leven van alle leden.
Blijdschap en verdriet delen
In onze tijd is er veel voor de gemeente om blij over te zijn hoe verschillend je ook bent, zoals het delen van het heerlijke evangelie, de zondagse erediensten, je spreekt er samen over op de Bijbelstudieverenigingen en in de onderlinge contacten. Maar er zijn ook persoonlijke zaken die je veel vreugde geven. Zoals de geboorte van een kind, het slagen voor een examen, de genezing van een ziekte. Laten wij dat delen met elkaar. Zodat we de Heere daar allemaal voor kunnen danken. Dat vraagt zowel openheid van degene die het betreft, als een hartelijke reactie bij de anderen.
Er zijn ook steeds zaken die verdriet geven. Handicaps, ziekten, ouderdom, het afdwalen van familie en kennissen. Als één lid lijdt, delen we dit ook? Spannen we ons dan in om naar elkaar om te zien? En dragen we elkaar op in het gebed? Het is verblijdend als dat meeleven er inderdaad is, maar kan het nog niet beter?
Laten we zo ook onze financiële nood bekijken. Is die er dan vandaag de dag?
Ja, die kan er zomaar zijn als het economisch minder goed gaat. Er kan ook verborgen armoede zijn, waarbij bijvoorbeeld de moeder van het gezin voltijds gaat werken om de huisvesting te betalen. Wat doen we daar samen aan? Zijn we dan niet één lichaam om ook te delen in díe nood?
De eenheid in verscheidenheid vraagt dus meer dan alleen verdraagzaamheid. Verdraagzaamheid is overigens niet altijd een gemakkelijke opgave. Je kunt karakters hebben die plotseling tegenover elkaar staan. Maar dan komt het eropaan om zelf de minste te zijn en liefde en wijsheid te tonen.
Opbouwen
Er staan in veel NT brieven aansporingen om de vrede in de gemeente te bewaren en de gemeente te bouwen. Heel belangrijk om die op jezelf toe te passen. Ik noem een aantal teksten:
Rom. 14: 19 Laten wij dus najagen wat de vrede en de onderlinge opbouw bevordert.
Rom. 15: 2 Laat daarom ieder zijn naaste behagen, ten goede, tot opbouw.
1 Cor. 14: 12 Als u naar geestelijke gaven streeft, zoek er dan naar om overvloedig te zijn in
gaven tot opbouw van de gemeente.
Gal. 6: 2: Draag elkaars lasten, en vervul zo de wet van Christus.
Fil. 2: 3,4: Doe niets uit eigen belang of eigendunk, maar laat in nederigheid de een de ander.
voortreffelijker achten dan zichzelf. Laat een ieder niet alleen oog hebben voor wat van
hemzelf is, maar laat een ieder ook oog hebben voor wat van anderen is.
Kol. 3: 13, 16: Verdraag elkaar en vergeef de een de ander, als iemand tegen iemand anders
een klacht heeft. Zoals ook Christus u vergeven heeft, zo moet ook u doen. (…) Laat de vrede
van God heersen in uw harten, waartoe ook in één lichaam geroepen bent.
1 Tess. 5:11: Bemoedig elkaar daarom, en bouw de één de ander op, zoals u trouwens al doet.
Vermanen
De eenheid in verscheidenheid kan soms ook nodige confrontaties geven. Want we zijn er ook voor elkaar om elkaar te corrigeren, te vermanen als we bij de ander een verkeerde weg ontdekken, een zondig gedrag, of een onschriftuurlijke gedachte. Dan is het wel belangrijk om er niet mee te volstaan om de ander eens de waarheid te vertellen. Je zult altijd zoekend moeten zijn, ook als je de ander moet vermanen. Doe dat met zachtmoedigheid.
Ook is belangrijk te bedenken dat als er dwalingen die tegen Gods Woord ingaan in het spel zijn, we dit niet mogen verdragen. Dan is Schriftuurlijke onverdraagzaamheid vereist. Hebr. 3:13 zegt: “vermaan elkaar elke dag zolang men van een heden kan spreken opdat niemand van u verhard zal worden door de verleiding van de zonde”. Toch moet ook dan zachtmoedigheid getoond worden en pogingen gedaan worden om de bewuste broeder of zuster tot bekering te brengen (Gal. 6:1).
Als we spreken over het belang van het in liefde omzien naar elkaar, het aanvaarden van elkaar, het opbouwen van elkaar, en ook het vermanen van elkaar bij alle verscheidenheid in de gemeente, dan is dat een zaak van geloof. Een zaak die heel belangrijk is. Het is zelfs een toets of we een waar geloof hebben. De Heere Jezus zal ons daar op de jongste dag op beoordelen als Hij de schapen van de bokken scheidt. Hij zal daarbij dan oordelen of je je in liefde hebt bekommerd om je broeder of zuster (Als dat het geval is, heb je daarin Christus Zelf gezocht Matt. 25:33v).
Eenheid in verscheidenheid is een heel mooie geestelijke zaak, een gave van Christus door Zijn Geest, maar tegelijk ook een opgave voor ons allemaal.
(einde)