LEZEN: Rom. 14:19-23: … Breek niet om wat u eet het werk van God af … Hebt u geloof? Heb dat bij uzelf voor God … Alles wat niet uit geloof is, is zonde.
De kerk wordt gezien als een huis dat gebouwd wordt. De leden zijn de levende stenen van dat huis, terwijl Christus het fundament is (1 Petr. 2:4; Ef. 2:20). Laten de leden de kerk als bouwwerk van God dan niet afbreken.
Als “sterke” zul je niet alleen een “zwakke” niet moeten veroordelen, maar ook deze zwakke niet verleiden tot het eten van iets dat deze zelf zondig vindt. Dan geef je hem aanstoot en doe je hem struikelen.
Dat betekent dus een behoorlijke opoffering van de kant van de sterke ter wille van de zwakke. Je zult als sterke je overtuiging op dit punt mogen houden om alles te mogen eten, maar hou dat voor jezelf zonder de ander te prikkelen of te verleiden (vs. 22). Als je uit geloof handelt, zul je op deze wijze jezelf geen verwijten hoeven te maken. Dat geldt voor zowel de zwakke als de sterke.
Het staat anders met iemand die niet uit geloof handelt. Hij twijfelt of hij wel mag eten, en doet het toch. In vers 5 schrijft Paulus al: “Laat ieder in zijn eigen geest ten volle overtuigd zijn”.
Het is belangrijk dat de gelovige er in alles op uit is de Heere te dienen, te doen wat Hem welbehaaglijk is. Dan kan het zijn dat hij bij een goed geweten nog een verkeerde keuze maakt, maar zijn intentie is de Heere te gehoorzamen. En juist dat is in de ogen van de Heere het belangrijkste.
Weer gaat het hier niet om zaken die de leer of het leven betreffen waarover Gods Woord duidelijk is, maar keuzes die je in je leven maakt. Doe je het niet uit geloof om de Heere welgevallig te zijn, dan is het zonde. Dan is die daad te veroordelen. Dan blijft uiteraard nog de mogelijkheid om die zonde te belijden en er vergeving voor te vragen.
Wat doe je als je twijfelt of iets goed of slecht is?
Zingen: Ps. 19:5