LEZEN: Ps. 56:1-14: … wat zou de mens mij kunnen doen? ….
David is meerdere malen gevlucht voor de bloeddorstige koning Saul. Niet altijd maakte hij daarbij de juiste keuzes. Nadat hij van de priesters in Nob het zwaard van Goliath ontving, weet hij zich nog niet veilig. Hij meldt zich in zijn wanhoop bij de Filistijnse koning Achis in Gath (1 Sam. 21:10v). Maar dat volk is toch vijand van God?
De Filistijnen nemen hem gevangen als ze hem herkennen als de aanstaande koning van Israël. David raakt in paniek en doet net of hij krankzinnig is. Dat is een diepe vernedering en getuigt niet van zijn vertrouwen op de HEERE. Als hij daarna wordt vrijgelaten door koning Achis dicht hij twee Psalmen naar aanleiding van het gebeurde om de HEERE alsnog zijn dank te tonen: Psalm 34 en 56.
David dankt in vers 2 en 3 de HEERE die hem ondanks alles toch gered heeft uit de hand van de vele vijanden; hij kan alleen van Gods genade leven (vs.2,3). In dit dank en loflied aan de HEERE staat hij uitvoerig stil bij de gruwel en de listen van zijn tegenstanders die hem geen moment met rust laten (vs.3,6-8).
Toch is hij door de redding er nog meer van overtuigd dat God met hem is. Met aandacht voor Gods almacht en trouwe bescherming komt David tot de geloofsuitspraak (vs.6): “In God prijs ik Zijn woord, op God vertrouw ik, ik vrees niet; wat zou een schepsel mij kunnen doen?” En vers 10: “dit weet ik: dat God met mij is”! Hij wijst er tegelijk op dat zijn vijanden Gods straf niet zullen ontgaan.
Daarnaast weet hij dat de HEERE ook oog heeft voor zijn moeiten en verdriet, ja dat Hij zelfs zijn tranen ziet en telt (vs.9). Dat geeft David moed voor nieuwe momenten van strijd.
Dan kijkt David nog een keer terug op wat in Gath is gebeurd en hoe hij daar door God van de dood is verlost, en niet door zijn eigen list: ”hebt u niet mijn voeten voor struikelen behoed?”
David is door alle moeiten heen gesterkt in zijn vertrouwen op de HEERE. Hij eindigt met het blijde gegeven dat hij voor Gods aangezicht zal mogen blijven wandelen in het licht van de levenden. Dat is het ware leven op aarde.
Komen wij altijd uit voor ons geloof?
Zingen: Ps. 56:1,3,4