LEZEN: 2 Joh: 10-13 … ontvang hem niet in huis …
Johannes roept in vers 10 op om een dwaalleraar die de Christus van de Schriften niet leert, niet te ontvangen. Ja, zelfs niet te begroeten. Alle contact en gemeenschap met zo’n iemand moet geweigerd worden. Dat lijkt te strijden met het gebod van gastvrijheid, Rom. 12:13, Hebr. 13:2; 1 Petr. 4:9.
We zullen erbij moeten bedenken dat niet iedere ongelovige uit je huis of uit de kerk moet worden geweerd. Het gaat hier om mensen die actief een valse leer uitdragen. Als ze dat doen zijn ze niet zozeer je persoonlijke vijanden, die je moet liefhebben (Matt. 5:44), maar in de eerste plaats vijanden van Christus, antichristen. Zij proberen je door misleiding van Hem af te trekken.
Zulke mensen mogen niet op de kansel; ze mogen niet in de gemeenschap van de kerk zijn, en ook niet in je huis. Overigens zal wat Johannes schrijft niet bedoeld zijn om hen geen noodzakelijke hulp te verlenen bij ziekte of andere noden, maar om met hen geen gesprekken te voeren.
Johannes geeft nog een argument bij het bevel dat hij namens Christus geeft. Dit argument geeft tegelijk de klem aan: “Want wie hem begroet, die heeft deel aan zijn slechte werken”
Ontvangst van en contact met zo iemand betekent goedkeuring van of blootstellen aan zijn leer. Je toont je sympathie ermee in plaats van strikte afwijzing. Maar door dat te doen verloochen je zelf ook je Heiland en heb je deel, gemeenschap, aan het slechte werk van dwaalleer, dat door God gestraft wordt (Joh.3:19).
De Heere wil zien dat we bij Hem horen. Dat we daarom opzoeken en gemeenschap hebben met wie Hem liefhebben. En tegelijk mijden en haten wie Hem haten en tegen Hem opstaan (Ps. 139:21,22). Zijn vijanden zijn onze vijanden.
Dat heeft zijn doorwerking tot op de jongste dag, zie ook HC, zondag 19, V&A 52: Hij (Christus) zal dan al Zijn en mijn vijanden aan de eeuwige ondergang overgeven, maar mij met alle uitverkorenen tot Zich opnemen in de hemelse blijdschap en heerlijkheid.
Ken jij een voorbeeld van waar Johannes op wijst?
Zingen: Ps. 55:9,10