GKv 2014
Op de GKv synode Ede 2014 lag een rapport M/V op tafel, dat gebruik maakte van deze nieuwe hermeneutiek. Heel kort aangegeven stelde men dat Paulus zich in zijn brieven aanpaste aan de toenmalige cultuur om geen drempel op te werpen voor het evangelie naar buiten toe. Vandaar zijn pleiten voor een ondergeschikte positie voor de vrouw. Nu wij echter in een andere cultuur leven met een andere positie van de vrouw in de samenleving, moeten ook wij geen drempel opwerpen maar juist de ambten openstellen voor de vrouw. Dan sluiten we goed aan bij de intentie die Paulus had om recht te doen aan de samenleving.
De GS Ede 2014 heeft dit rapport weliswaar afgewezen, Niet omdat de conclusie onaanvaardbaar was maar omdat de onderbouwing moest worden aangepast. Deze zelfde synode stelde overigens ook dat de zaak van de vrouw in het ambt geen beletsel was voor toenadering tot de Nederlandse Geref. Kerken. De deputaten kregen de opdracht om de taak van de vrouw al in te bedden in de ambtsstructuur. M.a.w. de wissel was al om. Het enige dat nodig was, was een goede onderbouwing.
GKv 2017
Het rapport dat door GS Meppel 2017 is aangenomen heeft inderdaad andere argumenten. Het stelt dat er in de Bijbel niet één lijn is wat betreft de positie van de vrouw, maar twee lijnen. Een harde lijn van ondergeschiktheid van de vrouw, die teruggaat op de vloek van Gen. 3:16 en ook wordt teruggevonden in de Romeinse cultuur van de dagen van Paulus en Petrus. En daarnaast een genadige lijn van gelijkwaardigheid, die teruggaat op de schepping en die uiteindelijk door Christus die eerst lijn moet overwinnen.
Het rapport doet zijn best om dit laatste aan te tonen. Maar deputaten verzuchten dat er zowel bij Paulus en Petrus twee lijnen naast elkaar zichtbaar blijven. Maar dat belet hun niet de verwachting uit te spreken dat de genadige lijn van gelijkwaardigheid door de Geest in de toekomst de eerste lijn zal overwinnen.
Straks zal ik hierop ingaan. Het is goed hier al te vermelden dat gelijkwaardigheid iets anders is dan gelijkheid, zoals boven is aangetoond.
Met de zwijgteksten zegt het rapport niet goed uit de voeten te kunnen. Naast de vele verschillende uitleggingen uit het verleden, komen ze met een mogelijke nieuwe verklaring. Misschien zou het probleem destijds vooral geweest zijn dat er een kennisgebrek was bij vrouwen, waardoor ze maar beter hun mond konden houden. Dat wordt dan de nieuwe oplossing.
Het in de Bijbel aangegeven gezag van man over vrouw, wordt door deputaten overigens teruggebracht tot het niet over elkaar de baas mogen spelen. Dat geldt dan voor vrouwen, maar net zo goed voor mannen.
Ambt
Het rapport stelt dan heel verrassend dat zowel in de Schrift als in de belijdenis het ambt niet exclusief beperkt wordt voor mannen alleen. Omdat deze bepaling daarin nergens zo letterlijk uitgeschreven zou staan. Het probleem dat de man m.b.t. vrouw hoofd is en daarom een koppositie moet aannemen lossen deputaten ingenieus op. De ambtelijke verantwoordelijkheid ligt niet bij de individuele ambtsdrager, maar bij de kerkenraad als geheel. Een vrouwelijke ambtsdrager heeft daarom geen gezag of regering over een man. Dat komt alleen de kerkenraad als geheel toe. En binnen de kerkenraad kan de man dan toch nog de koppositie innemen. Wat dit dan ook mag inhouden.
De deputaten stellen dat het bezitten van gaven altijd een roeping met zich mee brengt.
Ook voor de vrouw. Nu er volgens hen ruimte is voor het ambt van de vrouw, moet het dan ook tot een bevestiging ervan komen. Tot 2017 verrichtten in de GKv de vrouwen overigens al ambtelijke taken terwijl ze niet bevestigd waren tot ambtsdrager. Dat verandert nu. De synode stelt op advies van het deputatenrapport alle ambten open voor de vrouw ook al betekent dit een breuk met het verleden. Het wordt gezien als noodzaak om niet uit de pas te lopen met de praktijk.
Als onderbouwingvan het besluit wordt genoemd:
– De Bijbel wijst niet duidelijk het ambt voor de vrouw af, daarom is er ruimte die nu benut kan worden.
– De bekende zwijgteksten zijn altijd verkeerd uitgelegd.
– Ook vrouwen hebben gaven, waardoor ook zij geroepen worden tot het ambt.
– De huidige cultuur en de kerkelijke praktijk zijn ook richtinggevend.
– In plaats van wijzen op het onderscheid tussen man en vrouw moeten we meer nadruk leggen op de gezamenlijkheid van het gebruik van onze gaven.
– De man kan nog steeds binnen de kerkenraad de koppositie innemen.
Mijn commentaar op dit besluit en de onderbouwing ervan
1. Verschillende lijnen?
Dat Christus en Zijn apostelen de éne grondlijn vanaf de Schepping doorgetrokken hebben, wordt losgelaten. Deze ene lijn wordt hier nota bene een harde lijn genoemd. Zo wordt de eenheid van de Schrift losgelaten. Men herkent twee lijnen die in feite met elkaar in tegenspraakzijn. Dat is onbestaanbaar voor Gods Woord omdat God als de eerste Auteur Zichzelf nooit tegenspreekt.
2. Uitgangspunt
In feite is de praktijk van de huidige vrouwelijke inbreng in de kerk (GKv/NGK) uitgangspunt geworden in plaats van hoe God het wil.
3. Opdracht
Ook wat betreft gaven en krachten draait men de zaak om: Het is: iemand die geroepen wordt door God krijgt van Hem daarvoor de gaven en krachten; maar niet: iemand die gaven heeft kan een roeping claimen.
4. Cultuur
Paulus ging met zijn voorschriften niet mee met de toenmalige cultuur; hij ging er namens Christus juist tegenin. Gods Woord is ook geschreven met het oog op ónze tijd.
De Schriftuurlijke opdracht, taak en eer van de vrouw wordt in dit besluit ondergewaardeerd.
(wordt vervolgd)