LEZEN: Jona 4:5-9: … in de schaduw … zien wat er met de stad gebeurde … verdorde … verlangde ernaar te sterven …
In vers 5 wordt de situatie geschetst die al bij vers 1 bestond. Jona is de stad uitgegaan. Hij heeft aan de oostkant van de stad schaduw gezocht in een zelfgebouwde hut, waarschijnlijk van bladeren.
Na zijn prediking heeft hij veertig dagen gewacht om tenslotte vast te stellen dat de HEERE Ninevé heeft gespaard. Als Jona na zijn verzoek om te mogen sterven op Gods helpende vraag geen antwoord geeft, gaat God een stap verder. Hij wil Jona nog helpen met het juiste antwoord. Daarvoor gebruikt Hij een leerzame ervaring waaruit opnieuw Gods genade blijkt.
Kennelijk biedt de hut inmiddels onvoldoende bescherming tegen zon en wind. De HEERE God doet dan een goddelijk wonder. Hij laat voor de moedeloze Jona in een enkele nacht een wonderboom opschieten. Die groeit in snel tempo tot boven het hoofd van Jona en zorgt voor schaduw en verkoeling. Dat werkt positief uit bij Jona: hij is er blij om; maar is hij de HEERE ook dankbaar?
Dan neemt de HEERE al na één dag deze boom weg via het werk van een worm nog voordat de hete zon opkomt (vs.77). Hij laat Jona het gemis van die boom extra merken door een gloeiend hete oostenwind te beschikken (vs.8).
Jona wordt ziek van de ondraaglijke hitte en valt van zwakte neer. Weer uit hij de wens te willen sterven zonder enig gebed om hulp richting de HEERE. Maar de HEERE beantwoordt zijn wens niet, maar bevraagt Jona of deze Zijn onderwijs begrepen heeft: “bent u terecht kwaad over de wonderboom”?
Wat een lankmoedigheid toont de HEERE ook nu nog! Het staat er ook voor ons. Ook wij zullen moeten beseffen en aanvaarden dat de HEERE rechtvaardig én barmhartig is in al Zijn handelen. Als Hij zaken anders doet lopen dan wij willen, mogen ook wij Hem niet ter verantwoording roepen. Ook wij zullen dan Zijn beleid hebben te aanvaarden om daar gelovig op te reageren.
Wanneer komt er een einde aan Gods lankmoedigheid?
Zingen: Ps. 36:2