16 OKTOBER 2026 – OP DE SABBAT  

LEZEN: Luk. 6:1-11: .... op de sabbat goed te doen of kwaad te doen … 

Op de rustdag, de sabbat, is Jezus met Zijn discipelen op weg naar de synagoge, om te preken. Ze lopen daarvoor door korenvelden. Onder het lopen plukken discipelen van de aren en eten de korrels op. Dat is geen zonde, omdat ze daarmee voorzien in hun eten (Deut. 23:25).

Toch maken de Farizeeën daartegen bezwaar. Zij hebben hun menselijke regels toegevoegd aan het sabbatsgebod. Ook controleren ze de mensen op het naleven ervan waardoor de sabbat eerder een zaak van kwelling dan verlustiging is geworden.

Jezus antwoordt namens Zijn discipelen. Hij wijst hen naar wat Gods Woord zegt over wat David deed met de toonbroden. Toonbroden die oud waren mochten door de priesters als Gods dienaren gegeten worden. Nu stilden David en zijn mannen hun honger om hun dienst aan God voort te zetten. God heeft de sabbat toch ingesteld om de mens te helpen Hem als God te vereren? En is Jezus niet meer dan David? Hij is toch de Zoon des mensen en heeft daarom toch gezag over de sabbat? Zo’n menselijk verbod om geen aren te mogen plukken als voedsel is helemaal misplaatst.

Er komen meer confrontaties tussen Jezus en de schriftgeleerden en Farizeeën die betrekking hebben op de sabbat. Zij zoeken steeds een aanleiding om Jezus uit te schakelen.

Zo is er op een andere sabbat in de synagoge waar Jezus onderwijs uit de Schriften geeft, een man die een verlamde rechterhand heeft. Hij is flink gehandicapt met alle gevolgen voor dagelijkse bezigheden en inkomsten.

Jezus kent de Joodse sabbatsregel om alleen in levensbedreigende situaties iemand te mogen redden en stelt dit ter discussie: is het toegestaan om goed te doen op de sabbat door iemand te genezen of om kwaad te doen? Genezen is hem tot verlossing, ervan afzien betekent zijn ondergang.

Jezus kijkt vervolgens iedereen aan, toornig én bedroefd, maar het blijft stil. Dan geneest Hij de man tot grote woede van de schriftgeleerden en Farizeeën; ze beraadslagen nu al hoe ze Hem kunnen laten ombrengen (Mark. 3:6)!    

Waarom maakte men juist van de sabbat zo’n zaak? 

Zingen: Ps. 92:1,2