LEZEN: Openb. 9:13-21: … En de overige mensen, die niet door deze plagen werden gedood, bekeerden zich niet van de werken van hun handen; zij bleven de demonen aanbidden en de … afgoden … Ook bekeerden zij zich niet van hun moorden, hun tovenarij, hun ontucht en het plegen van diefstal.
Bij de zesde bazuin komt er een stem uit het gouden altaar dat vóór God staat. Dat wijst erop dat de gebeden van de heiligen (8:1-5) als met één stem gerichten afroepen op de aarde. Dat gemeenschappelijk gebed roept tot de zesde engel om wraakengelen in beweging te zetten. Deze zaten vast bij de grote rivier de Eufraat, maar de gebeden van de kerk boven zorgen ervoor dat zij nu in actie komen.
God houdt rekening met deze gebeden, toch is de tijd van hun losmaking exact door God bepaald tot op het uur (vs. 15). In Zijn plan hebben deze gebeden wel een plaats.
De Eufraat is de grens tussen het rijk van Gods volk (Gen. 15:18) en het volk van de grote tegenstander. De engelen zorgen er op hun beurt voor dat een onvoorstelbaar groot leger van strijdpaarden met monsterachtige trekken verderf gaat zaaien.
Vuur, rook en zwavel komen uit de bek van de monsters (vs.17): tekenen van Gods oordeel (Gen. 19:24-28; Jes. 34:9,10). Ze nemen als helse krachten licht, lucht en leven weg. Daarnaast zit het echte venijn in hun staart, die lijkt op een slang.
Wijst dit alles op natuurrampen en oorlogen of ook op de “de machten, de wereldbeheersers van de duisternis van dit tijdperk, de geestelijke machten van het kwaad in de hemelse gewesten, met de listige verleidingen van de duivel” (Ef. 6:12)?
Deze straffen van God brengen de goddelozen in het nauw, een derde deel wordt gedood. De overlevenden krijgen de mogelijkheid van bekering. De wereld is in grote nood, materieel en geestelijk, maar er is een heden van genade.
Bekeren deze mensen zich tot God? Johannes hoort: ze blijven de demonen en afgoden aanbidden en blijven zondigen tegen God. Maar dan zal God het eindgericht laten komen.
Ken je voorbeelden van dit soort gerichten?
Zingen: Ps. 16:2,5