LEZEN: 2 Kor. 4:13-18
Hoewel u Hem niet gezien hebt, verheugt u zich… en verkrijgt u het einddoel van uw geloof, nl. de zaligheid van uw zielen. – 1 Petr.1:8,9
Petrus schrijft hier bijzonder dingen over een levend geloof. Het is uit God, en door God en tot God (Rom. 11: 36). Het levende geloof wordt geschonken en gesterkt door God. Het richt zich ook op God. Juist daarom is er reden tot grote vreugde. Als vreugde in de Heere God en in Christus.
Hoe kan dat als je Jezus nu nog niet ziet? Petrus heeft Christus gezien en in Hem geloofd. Hij heeft Hem lief gehad. Maar dat geldt niet voor de gemeenten aan wie hij schrijft. Zij hebben wel geloof ontvangen, waardoor ze Hem nu lief-hebben. En ook nu Hij in de hemel is, zien ze Hem niet, maar geloven ze Hem wel.
Zo hebben Petrus èn de gemeenten alle reden tot onuitsprekelijke vreugde. Dat is geen emotionele ontlading die maar even duurt. Nee, deze vreugde heeft een diepe oorzaak. Bovendien is het een gave van God, die Hij in je hart stort als je je vertrouwen op Hem stelt. Als vrucht van de Geest zoals Gal. 5:22 dit noemt. Die vreugde is er vanwege je geloof in Hem, terwijl je Hem nog niet ziet. Zo veroorzaakt God niet alleen droefheid tijdens beproevingen maar vooral grote vreugde om Wie Hij is en om Wie zijn Zoon is.
Die vreugde is zelfs onuitsprekelijk en heerlijk. Omdat ze zaken betreft die hemels en eeuwig zijn, en zo heerlijk dat woorden tekort schieten. Toch ligt er nu al een hemelse glans over onze vreugde in de Heere. Deze vreugde heeft dus ook te maken met het einddoel (vers 9). Namelijk de zaligheid van je ziel: de volkomen verlossing van al je zonde en verderf; de volkomen verlossing van alle ziekten en kwalen; de volkomen verlossing van alle verdriet en verdrukking. De eeuwige heerlijkheid op de jongste dag.
Ken je die onuitsprekelijke en heerlijke vreugde?
Zingen: Ps. 73:10