LEZEN: 2 Kon. 3:1-27: Zo trokken de koning van Israël, de koning van Juda en de koning van Edom ten strijde … geen water meer … zo zegt de HEERE: maak dit dal vol geulen … het land vol water … de zon over dat water … rood als bloed … ook stopten zij alle waterbronnen dicht … zag de koning van Moab dat de strijd hem te sterk was …
Na de dood van Ahazia komt zijn broer Joram aan de macht. Ook hij is goddeloos, maar minder dan zijn vader Achab en moeder Izebel. Hij stopt de dienst aan de Baäl, maar houdt vast aan de zonden van Jerobeam.
Samen met de godvrezende koning Josafat, de koning van Juda en de heidense koning van Edom wil hij de dreiging van Moab tegengaan. Josafat stelt voor om daarvoor een profeet van de HEERE te raadplegen, net zoals hij eerder gedaan heeft.
Als ze geen water meer hebben vragen ze Elisa om raad. Elisa wil niets met Joram te maken hebben. Hij raadpleegt de HEERE alleen omwille van koning Josafat. Om dit te bekrachtigen roept hij Gods naam aan (vs.14).
Dan laat Elisa op Gods aanwijzing een wonder gebeuren. Ze moeten greppels graven en die zal God Zelf vullen met water. Bovendien zal Hij Moab in hun handen geven. Ze moeten dit volk verwoesten en hun leven onmogelijk maken.
Het water komt in de greppels op het moment dat de priesters het graanoffer brengen in de tempel van Jeruzalem. Dat wijst erop dat God zich heeft laten verbidden en Zijn volk genadig is (vergelijk het moment dat Elia tot God bidt op de Karmel, 1 Kon. 18:36).
De koning van Moab en zijn leger worden misleid door de rode kleur van het water waardoor zij onvoorbereid op de tegenstand van de Israëlieten stuiten. Als zij op de vlucht slaan worden ze tot in hun eigen land achtervolgd en gedood.
Ook verwoesten de Israëlieten op aangeven van Elisa heel hun land. Ze werpen stenen op de akkers, stoppen de waterbronnen dicht en vellen alle goede bomen. Het land van de Moabieten wordt onbewoonbaar. Wat de koning van Moab dan met zijn eerstgeborene doet, is zo afgrijselijk dat Israël maar wegtrekt naar huis (vs.27).
Was het goed wat ze met Moab deden (vgl. Deut. 20:19,20)?
Zingen: Ps. 44:1