Geduld
Wat moeten we dan wel?
Allereerst moeten we beseffen dat strijd in de kerk, voor waarheid, recht en eenheid, veel moeite en lijden met zich mee kan brengen. Terwijl we wachten op de weg die de Heere zal wijzen. De weg van bekering en reformatie. Maar op Zijn tijd.
Dat vraagt geduld. Dat betekent dat we bereid moeten zijn om een tijdlang te lijden.
“Want dat is genade, als iemand om het geweten voor God dingen verdraagt die hem pijn doen, en daarbij ten onrechte lijdt.
Want wat voor roem is er als u het geduldig verdraagt wanneer u zondigt en daarvoor slagen ontvangt? Maar als u het geduldig verdraagt wanneer u goeddoet en daarvoor lijdt, is dat genade bij God.
Want hiertoe bent u geroepen, omdat ook Christus voor ons geleden heeft; Hij laat ons zo een voorbeeld na, opdat u Zijn voetsporen zou navolgen; Hij, Die geen zonde gedaan heeft en in Wiens mond geen bedrog gevonden is; Die, toen Hij uitgescholden werd, niet terugschold, en toen Hij leed, niet dreigde, maar het overgaf aan Hem Die rechtvaardig oordeelt; Die Zelf onze zonden in Zijn lichaam gedragen heeft op het hout, opdat wij, voor de zonden dood, voor de gerechtigheid zouden leven. Door Zijn striemen bent u genezen.”
(I Petrus 2: 19-24)[i]
Wat nu?
Laten we ook hierin Calvijn volgen: “Indien wij ons intussen ervoor inspannen om verbetering te brengen in wat ons niet bevalt, dan handelen wij daarin overeenkomstig onze plicht.”[ii]
En we zeggen daarbij: Laat ieder zich inspannen naar vermogen, met de gaven en beperkingen die de Heere hem of haar gegeven heeft. We zijn niet allemaal gelijk. De Heere verwacht niet van ons allemaal hetzelfde.
Waar ligt dan nu onze roeping? Wat kunnen we doen in onze zorg over de koers van de kerken?
- Blijf bidden. We kunnen allemaal bidden. Aanhoudend en intensief de HEERE vragen om de bouw en bewaring van Zijn Kerk, om inzicht en gehoorzaamheid en bekering.
- Blijf onderscheiden en studeren en ‘de geesten beproeven’, blijf waakzaam.
- Zoek het echte gesprek in uw gemeente en met uw predikant en kerkenraad; laat u niet afschepen met gemakkelijke menselijke reacties en antwoorden.
- Ieder kerklid mag, zo gauw de synodebesluiten over allerlei controversiële zaken zijn gepubliceerd (acta) revisie vragen van de besluiten die niet in de lijn zijn van Schrift, belijdenis en kerkorde; eventueel kunt u zich aansluiten bij de revisie van een andere broeder of zuster of daaraan adhesie betuigen.
- Ieder kerklid mag in zijn/haar gemeente bezwaar maken (gegrond!) tegen ratificering van synodebesluiten.
- Ieder kerklid kan in zijn/haar gemeente bezwaar maken tegen de uitvoering van synodebesluiten.
Wat het resultaat zal zijn? Dat is in de handen van de Heere, de Heer van de Kerk. Maar laten we daarbij er voor zorgen, voorzover dat voor ons, mensen, mogelijk is, dat niemand zomaar gaat. We spreken ook de hoop uit dat we op Gods tijd weer samen zullen vergaderen met de afgescheiden broeders en zusters. Ons gebed is dat de HEERE dat mogelijk wil maken. En welke weg de HEERE ook met Zijn Kerk zal gaan, niets van wat wij doen is tevergeefs als we het doen voor de HEERE.
“Maar u bent een uitverkoren geslacht, een koninklijk priesterschap, een heilig volk, een volk dat God Zich tot Zijn eigendom maakte; opdat u de deugden zou verkondigen van Hem Die u uit de duisternis geroepen heeft tot Zijn wonderbaar licht, ….”
(I Petrus 2: 9)
[i] Graag verwijzen we hier naar de artikelenserie ‘Lijden aan de kerk’ op deze website, waarin we uitvoerig op het lijden in en aan de kerk ingaan
[ii] Johannes Calvijn, uitgave dr. C.A. de Niet, 2005, boek IV-1, $ 12