LEZEN: Kol. 2:16,17: … laat niemand u veroordelen …
Wat Paulus tot nu toe over de Christus en Zijn volbrachte werk op aarde schreef moet nu ook doorwerken in het dagelijkse leven van de christenen. Met Christus is een nieuwe tijdperk aangebroken. Waar heel het Oude Testament vol van was: namelijk de noodzaak van een Verlosser in de Persoon van de Christus, is vervuld.
Heel de tijd van het Oude Testament heeft God nodig geacht om de moederbelofte, die Hij in het paradijs al heeft geopenbaard, tot vervulling te laten komen.
De Heidelbergse Catechismus zegt daarover in zondag 6 V&A 19 dat God het heilig evangelie van de Christus van tevoren heeft laten afbeelden door de offers en andere schaduwachtige gebruiken, die Hij in de wet had voorgeschreven. Tenslotte heeft Hij het door Zijn eniggeboren Zoon vervuld.
Ook de Nederlandse Geloofsbelijdenis speekt hierover in art. 25: “Wij geloven dat de schaduwachtige eredienst van het oude verbond en de gebruiken die door de wet waren voorgeschreven, met de komst van Christus hebben afgedaan … Daarom moeten de christenen die niet langer handhaven. Toch blijft voor ons de waarheid en de inhoud ervan in Christus Jezus, in wie zij hun vervulling hebben.“
Er is dus nu niets meer nodig van het aanschouwelijk onderwijs van het Oude Testament zoals de reinheidsvoorschriften, de offers van dieren, de Joodse sabbatsregels met de sabbat op de zevende dag en allerlei extra verboden.
Het ging bij dit alles slechts om een tijdelijke schaduw, een afbeelding van wat nu werkelijkheid is: Christus Zelf en Zijn volbrachte heilswerk. Door de binding aan de schaduwen komt in Kolosse Christus op de achtergrond te staan.
Door de Farizeeën was al eerder het aardse en voorlopige in de voorschriften losgekoppeld van de diepere schaduwachtige betekenis, namelijk de verwijzing naar het heilswerk van Christus. Ook zij gingen zich door onderhouding ervan beter voelen dan anderen.
De Heere Jezus wees daarop bij het omgaan met de reinigingsvoorschriften (Matt. 23:25,26) en het onderhouden van het sabbatsgebod (Matt. 12:1-12).
Kunnen wij ook wettisch omgaan met voorschriften? Is er een voorbeeld? Zingen: Gez. 39:1,5,6