LEZEN: Jona 3:5-9: … wie weet zal God … berouw hebben en Zijn brandende toorn laten varen, zodat wij niet omkomen!
De boodschap van Jona namens God lijkt snoeihard: U wordt ondersteboven gekeerd; maar is tegelijk lankmoedig: er is nog tijd voor bekering. Nog veertig dagen. Wat is de reactie van de inwoners? Die blijkt verrassend en indrukwekkend. Ongekend, uniek en van een ongekende omvang in deze wereldstad. Deze stad telt 120.000 kinderen (4:11) met meer dan een half miljoen inwoners.
Jona is nog niet eens op de helft van zijn reis door de stad gekomen, of de hele stad heeft zich bekeerd! Dat is niet Jona’s werk. maar Gods werk. Er staat in vers 5 niet: ze geloofden Jona, maar ze geloofden in God.
Net als de zeelieden op het schip in de storm de hand van God hebben gezien en Zijn almacht hebben geprezen, zo zien deze mensen van Ninevé dat het oordeel dat hen wordt aangezegd, het oordeel van God is. Als oordeel dat zij verdiend hebben en niet zullen kunnen ontgaan, tenzij er een wonder gebeurt. Een wonder van genade, een Godswonder van vergeving. En – dat is misschien het meest wonderlijke – daarop hópen ze.
Geloof in God door heidenen is op zich al een wonder van genade. Dat geloof uit zich in vasten en dragen van rouwgewaden. Ze doen dat massaal als teken van boetedoening. Niet alleen het volk verootmoedigt zich voor God, ook de koning laat dit zien (vs.6). Men begrijpt dat met deze God niet valt te spotten. Hij is almachtig. Wat Hij zegt, doet Hij.
In de rondgaande bevelen wordt zelfs aan dieren het vasten van voedsel en drinken opgelegd. Daarbij moet een ieder zich bekeren van slechte wegen en van bedreven onrecht. Het is duidelijk dat dit het werk van de Heere Zelf is. De mensen in Ninevé zijn door Gods prediking ontdekt aan hun zonden, erkennen dat en hebben er berouw over!
Dat hun bekering welgemeend is blijkt wel uit het feit dat de Heere Jezus de Joden erop wijst dat de mannen van Ninevé in het gericht de Joden die de Heere afwijzen, zullen veroordelen (Matt. 12:41).
Zien wij goed dat onze vrijspraak van verdoemenis alleen genade is?
Zingen: Ps. 103:3