LEZEN: Rom. 2:1-11: Daarom bent u niet te verontschuldigen, o mens, wie u ook bent … U… doet dezelfde dingen … denkt u dat u aan het oordeel van God zult ontkomen? …
Het oordeel van God is zuiver en gaat over alle zonden. Paulus spreekt hier ieder mens aan (vs.1). Ook mensen die de opgesomde tegennatuurlijke en immorele zonden, die in hoofdstuk 1 genoemd worden, veroordelen.
Terwijl onder burgers onderscheid gemaakt wordt tussen fatsoenlijke mensen en mensen die zich misdragen, is er voor het aangezicht van de HEERE een dergelijk onderscheid niet.
De HEERE ziet ieders hart aan en ieders daden. De Joden worden hier in de eerste plaats aangesproken omdat zij het van zelfrechtvaardiging verwachten (zie 2:9,10,17,28,29; 3:1,9).
Maar ook gelovige christenen moeten niet denken dat ze vrij van de zonde zijn. Als wij anderen oordelen op hun gedrag of spreken, dan moeten we beseffen dat we zelf ook schuldig staan. Paulus zegt zelfs: “u doet dezelfde dingen” (vergelijk Matt. 7:1-4; Luk. 6:41,42).
Omdat God onpartijdig is en waarachtig in Zijn oordeel, merkt Hij van de zonden van ieder mens op dat ze in strijd zijn met Zijn heiligheid en gerechtigheid. En God vergeldt dan naar Zijn gerechtigheid een ieder naar zijn werken (vs.6). Daaraan kan niemand uit zichzelf ontkomen, hoeveel uitvluchten er ook gezocht worden (vs.3).
Bovendien wacht degenen die Gods Woord en wet kennen zoals de Joden, een zwaarder oordeel. Wat betekent het doen van “dezelfde dingen” (vs.1)? Ten diepste komen de zonden bij de heidenen in hoofdstuk 1 voort uit het niet erkennen en eren van God op een wijze die God aangenaam is. Ook daaraan kunnen Joden en kerkleden zich schuldig malen.
Wie uit is op Gods eer en bij het bloed van Christus schuilt, mag zich wel verzekerd weten van het ontvangen van vergeving en eeuwig leven. Maar mensen die hooghartig eigen wegen gaan, kunnen zich niet beroepen op hun afkomst of kerklidmaatschap en zullen Gods toorn over zich heen krijgen.
Blijft deze dreiging ook voor gelovigen bestaan?
Zingen: Ps. 1:1,2