LEZEN: Rom. 9:14-29
Als de HEERE van de legermachten ons niet een gering aantal ontkomenen had overgelaten, als Sodom zouden we geworden zijn; we zouden Gomorra gelijk geworden zijn. – Jes. 1:9
In vers 9 vraagt de HEERE aandacht voor Zijn genade in Zijn gericht. Hij blijft niet alleen trouw aan Zijn verbondsdreiging met Zijn vloek, maar maakt ook Zijn verbondsbeloften van verlossing waar. Dwars door alle afval en deformatie heen, zorgt de HEERE ervoor dat Zijn verbond stand houdt. Zo komt Hij tot Zijn einddoel.
Hij zal Zijn volk niet helemaal vernietigen zoals Sodom en Gomorra. De vergelijking met deze goddeloze steden maakt duidelijk hoe ernstig het gesteld is met Gods volk! God verlost een rest uit een goddeloze kerk. De profeet Jesaja moet als profeet veel onheil prediken, maar ook ongedachte verlossing in de toekomst. Zijn naam betekent: “Verlossing is van de HEERE”.
Maar waarom zou God bij Zijn zware aanklachten van vers 2-8 nog verlossing geven? Dat is alleen omdat Hij trouw blijft aan Zijn woord, Zijn beloftewoorden, die rusten op Zijn Welbehagen. Hij doet wat Hij belooft, al vanaf de moederbelofte.
Alleen als de HEERE verlost is er vooruitzicht. Alleen dan kan ontkomen worden aan een verdiende ondergang. De HEERE zal een gering aantal laten ontkomen aan Zijn straf. Niet omdat dit aantal zoveel beter is dan anderen. Maar alleen vanwege Gods verkiezende genade.
Zien we dit ook voor vandaag zo? Art. 27 NGB citeert Jes. 1:9 als situatie waarin de kerk heel klein is. Daarnaast verwijst het artikel naar de zevenduizend mensen onder Achab. De HEERE verlost vaker een kleine rest. Denk aan Noach, Abraham en de discipelen bij Pinksteren. Dat gebeurt ook in later tijden, zoals in de tijd van Luther. Soms betreft het maar een heel klein groepje. Eén uit een stad en twee uit een geslacht, zegt Jer. 3:14.
Zo laat de Heere de poorten van de hel Zijn kerk niet overweldigen. Als het moet geeft Hij redding als brandhout uit het vuur.
Hoe kan de kerk van Christus zo klein worden?
Zingen: Ps. 79:4,5