De kerk en Israël

Dit is het vervolg van de uitleg van Openbaring 20 en het laatste artikel van deze reeks. De eerste opstandingAls gelovigen in Christus ontslapen, zullen zij, en alleen zij, de éérste opstanding mogen ontvangen (Openb. 20:4-6). Dan is bij hen alles aan verdrukking, zonde en verderf achtergelaten en de ziel behouden; die mag zijn waar […]

Openbaring is geen gewoon geschiedenisboekOpenb. 20 is één van de gedeelten uit de Schrift waar men zich liever niet aan waagt. Dat heeft te maken met de leer over het duizend jarige rijk, het zgn. Chiliasme (zie https://nl.wikipedia.org/wiki/Chiliasme). Deze leer houdt in dat er aan het einde van de wereldgeschiedenis gedurende een periode van duizend

Vervangingstheorie?Voorstanders van de gedachte dat Israël ook nu nog steeds Gods verbondsvolk is, noemen hun tegenstanders vaak aanhangers van de “vervangingsleer”. Deze vervangingsleer houdt in dat Israëls positie als volk van God bij Pinksteren is overgenomen door de kerk waardoor er geen plaats meer is voor Israël. In eerdere afleveringen is daar al enige aandacht

We vervolgen de bespreking van Romeinen 11. Wat betekent “En zo (οὕτως)” in vers 26? Het woordje “zo” wordt 205 keer gebruikt in het Nieuwe Testament en wordt het best vertaald met “op deze manier”. Het betekent niet zozeer “dan” dat een nieuw begin, en andere tijdsperiode, aanduidt. In vers 26 wordt de manier, aangegeven

We vervolgen de bespreking van Romeinen 11. Na de hoofdgedachte en de structuur van de verzen 11-36 volgt in twee afleveringen de uitleg van enkele belangrijke woorden en begrippen. In Rom. 11:12 staat:“Als dan hun val voor de wereld rijkdom betekent en het feit dat zij achteropkomen rijkdom voor de heidenen, hoeveel te meer hun

Hoofdstukken 9 en 10 van de brief aan de Romeinen zouden de indruk kunnen geven dat God Zijn ongehoorzame volk heeft verstoten; dat Israël voor God heeft afgedaan en Hij Zijn handen van Israël aftrekt en Zich nog uitsluitend tot de heidenen wendt.Paulus zegt in Rom. 11:1: dat is volstrekt niet waar. Hij is er

In het Nieuwe Testament wordt nog duidelijker dan in het Oude Testament, dat de kerkvergadering van Christus de vergadering van ware gelovigen betreft, die in Hem en door Zijn Geest aan elkaar verbonden zijn (HC zondag 21, NGB art. 27). Zijn kerk is na Zijn opstanding Zijn verbondsvolk, Zijn eigendom, dat Hij heeft gekocht met

Er zijn voor een goed verstaan van oudtestamentische profetieën over Gods verbond en de daarmee samenhangende positie en toekomst van Israël nog een aantal zaken die bespreking vragen. In deze aflevering geef ik aandacht aan de betekenis van de terugkeer uit de ballingschap met betrekking tot de verbondsbeloften, wat de uitdrukking “eeuwig” betekent voor het

Van oud naar nieuw In de discussies over onze houding t.o.v. het Israël van onze tijd worden vaak teksten uit het Oude Testament naar voren gebracht. Ik wil hier bespreken tegen welke achtergrond beloften en profetieën met betrekking tot Israël moeten worden gelezen. Hoe moeten deze oudtestamentische profetieën en verbondsbeloften worden uitgelegd op een manier

Na de Vrijmaking van 1944In de vorige aflevering zagen we dat de standpunten die in bevindelijke en evangelische kerken naar voren worden gebracht, wortels hebben in het gedachtengoed van vertegenwoordigers van de Nadere Reformatie en de puriteinen. Die standpunten hebben ook te maken met een visie op het verbond, met name de verhouding tussen het